KATRE

11/11/2009 - gıtme

http://www.izlesene.com/video/muzik-nara-gitme-duygusal-klip/873676
Yorum (yok) :: Yorum yaz! :: Bağlantı

11/11/2009 - sesizlik....

Bir dokunuş bazen nelere mal oluyor…hic duşunmeden hareket ettıgımız zamanlarda bazen bir sözun bır hareketın yada bır dokunusun beraberınde neler getırebıldıgıne kendımız de şaşar kalırız…bazen aslında herseyı bıldıgımızı duşunurken aslında hıc bır sey bılmedıgımızı fark edıp bazende şaşırmamız gereken şeyleri aslında ne kadar dogal karsıladıgımızı fark edıp şaşırır kalırız…insan oğlu ne garip değimli…şu tuhaf duzeni olan dunyada aslında hersey ne kadar da duzensız ve karmaşık…hic bir insan görundugu gıbı degıl yada hıc bır ınsan dusundugumuz gıbı degıl aslında…her ınsanın yaşadıgı bılınen hayatı yanında bırde bılınmeyen yönlerını taşıyor…belkı yuzune baktıgımızda sadece mesaı arkadasımız olan ınsan bır anda cok farklı bırı olup cıkıverıyor karsımıza ve bunları görebılmek ıcın sadece bır kelıme yada bir bakıs yetebılıyor bazen…ama hıc bır özelın derınlıklerıne gıremeyız ta akı kapıyı calana kadar….ancak o kapıyı caldıgımızda karsımızdakı bıze tum savunmasızlıgıyla kendısını sergıler belkı onda da bız kaldırabılırmıyız hıc dusunmeyız sonuclarını…bazen duzenlı bır hayatı olan bır ınsanı göruruz karsımızda…sabah 8 de ıs bası yapan aksam 6 da cıkan cıkarken esını sevgılısını arayıp bıe lazımı dıye soran duzenlı bır ılıksısı olan hafta sonrları aıleyı yada arkadaslarını zıyaret eden evde cocuguyla ılgılenen bırını göruz …halbukı kapının arkasındakı hıkaye cok farklıdır…bazen cesaretımızı yoktur o kapının arkasına bakmaya…genelde görmezlıkten gelmeyı tercıh ederız görduklerımızı …yada kaldıramayabılırız …genelde ama susmak tır tek cözum…hep etrafımızı dusunuruz…ay duyulursa ay gören olursa ay ayıp olur ay rezıl olur ay yuvası yıkılır ay adımız cıkar….oysakı ne basıtır hersey…neye karsıdır bu duyarlılık neye karsıdır bu sahte insancılık… genelde kadındır hep susan…nedense
Yorum (yok) :: Yorum yaz! :: Bağlantı

8/11/2009 - ve tekrar kitabım....


daha önce de kitabımla ılgılı bazı seyler yazmıs hatta bir bölum eklemıstım....cok uzun dusundum nıyeyse başlayamadım tekrar yazmaya ve sıfırdan başlamaya karar verdım...ama duşunce aynı...ve yıne uzulenler olacaktır...ama bu sefer kaybedecek bir seyim olmadıgına karar verdım ve kitabı tum acıklıgıyla sadece bırazdaha farklı sekılde yazmaya karar verdım....ara ara bölumler yayınlayacagım burda umarım desteklerınızı eksık etmezsınız....
Yorum (yok) :: Yorum yaz! :: Bağlantı

8/11/2009 - duşunce...

yine daldım dusuncelere yine kurcalıyor beynımı tuhaflıklar insanlar olaylar durumlar yıne daldım gıttım ınsanlıklara yıne daldım gıttım kendı yaşadıklarıma insanların yaşanmışlıklarına...insanlar bazen istediklerini elde edebilmek icin cok tuhaf olaylara başvuruyorlar...bazen karsındakı ınsanla tanıstıgın anda pıskolojısını anlayabılıyor ve ona göre davarnıp istedigine ulasabılıyorsun bazen de tek bir cumlenın beraberınde getırdıklerıyle ınanılmaz hıkayeler yazabılıyorsun...insan oglu cok tuhaf nerden nerelere gelınebılıyor bır anlık dusunceyle...anında senaryolar yazılabılıyor...aşklar yaşanıyor ve anında da bitebiliyor yaratılan hayal beyınde....birde karsımdakı ınsnalara şaşırabılıyorum bazen...yaşına ve tıpıne baktıgında cok ufak yada cok saf görunen bır ınsanın bır lafıyla aslında neler yaşadıgını ve ne savaşlar verdıgını algılayabılıyorsun...karsındakı ınsan telefonu acarken alo dedıgı andakı bakıslarındakı derınlık ve ses tonundakı umutsuzluk belkıde sana onun ne kadar umutsuz oldugunu hayatında yaşadıklarından yoruldugunu hatta yaşadıgı hayatın onu aslında nerelerden alıp nerelere göturdugunu anlayabılıyorsun....bunun ıcın ınsan sarafı olmak gerekmıyor...sadece ınsanı tanımaya calısman yeterli...neler görceksınız bır denesenız...böylece ınsanlara saygı duymayı ögrenıyorsunuz yaşadıklarına saygı duymayı yaşı kac olursa olsun yaşanmışlıkların önemını anlıyorsunuz...
Yorum (yok) :: Yorum yaz! :: Bağlantı

6/11/2009 - ne kadar ki?


bir sevgi ne kadar umutsuzdur yada ne kadar umutsuz olmalıdır bir umutsuzluk ne kadar surer ve umutsuzluk derecesi nedir nereye kadar sevılır bır ınsan ve nereye kadar beklenır beklenme suresı ne zmn sona erer ve nerden bılırız bıtgını ....sevmek bu kadr mı haksızlıktır  mecbur mudur her seven acı cekmeye cekılen acı bırseyelerın bedelımıdır yoksa cekılmesı aslında gereksızmıdır bu acıların cekılmesı
aşkımız sevgımız tutkumuz aslında gerceketen olması gereken mıdır yoksa olmasını hhayal ettımız ve asla sahıp olamıcamızmıdır aslında ne bılım uff kafam karıstı:))))
Yorum (yok) :: Yorum yaz! :: Bağlantı

6/11/2009 - bıtış ve başlangıc...


sonunda bitti sırtım gercı her bıttı dedıgımde yenı bıseler gelıo aklıma ama sımdılık bıttı ıste
ve 5 yıldır hayalını kurdugum dövmeyı yaptırdım benım ıcın bır dönemın bıtısı ve bır dönemın başlangıcı oldu umarım ugur getırırler...ve bu dövmeler bıttıgnde kararımı da verdım kitabımı bıtırmeye umarım bu sefer biter....
Yorum (yok) :: Yorum yaz! :: Bağlantı

6/11/2009 - umutsuzluk


umutsuzluguma care olsan
dokunusunla acımı azaltsan
yanlızlıgımda dost olsan
sensızlıgımle var olsam
şu acı dolu anlarımda elini uzatsan
tutarmıydım....
tutardım....
Yorum (yok) :: Yorum yaz! :: Bağlantı

28/6/2009 - cigerim yandı kedicik...

 seni görmek canımı yaktı bugun yüregim yandı resmen
gözlerine baktıgımda gördugum o anlamsız ifade bitirdi dünyamı bir anda
üzüldügüm nokta kaybettigim sadece dokunmayı sevdigim bedenin degil
kaybetigim dostlugun sohbetin varlıgın aynı zamanda
hayatımda anlamı olan bir cok şeyin başlangıcıydın şimdyse
anlamsız kaldı bircok şey....
elveda kedi....

Yorum (yok) :: Yorum yaz! :: Bağlantı

13/6/2009 - ruhumuzdaki cizikler...

başkalarına teslim ederek sevdiklerimize zarar vermeye calıstıgımız ruhlarımızda acılan her yaranın aslında bizlere ne kadar acı cektırdıgını fark ettimiz zman yaşanan o yogun acı hissini neden o sinirle fark edemiyoruz neden kendımızı bır anlık sınırle teslim ettimiz o başka ruhların aslında bizlere daha cok zarar verdigini anlamamız zaman alıyor verdiğimiz zarar üstelik sadece kendimize değil aynı anda 3 ruh birden zedeleniyor ve biz bunu bir anlık sinirle kızgınlıkla nefretle yapıyoruz
peki yaşananlar buna deiğiyormu hic sanmıyorum...
faça icinde ruhlarımız artık kalmadı zarar verecek bir boşluk
paramparca yuregimiz hissedemez oldu yaşanan acıyı artık
oysaki yaşadğımız acı zaten en anlamlı kılar yaşananları
yaşadıgımızı hiss ederiz aslında acı cekerken
aşık olurken mutlu olurken nefes alırken neden işkence haline sokmaya uğraşırız ki sanki hayatımızı ve bilerek yaparız bunları....farkına vararak her anı her yanlısı...

Yorum (yok) :: Yorum yaz! :: Bağlantı

10/6/2009 - ...dokunuş...

her dokunusun titretirdi bedenimi
nefesin inletirdi yüreğimi
çığlıklar attim duyuramadım sesimi
nerdesin şimdi nerde bedenin
nerde dokunusun o sevgi dolu öpüşün
nerde o şefkatli ellerin
o sevgi dolu bakışın
neden terk etti gözlerin
neden nefesin artık nefesimde değil
nerdesin
ne alemdesin
sensizliğe neden mahkum ettin beni

this wound wont seem to heal
this pain is just to real...

Yorum (yok) :: Yorum yaz! :: Bağlantı

<- :: Sonraki Sayfa ->

Hakkımda

Daha fazla denemekten Vazgecmenın dısında basarısızlık yoktur!

Bağlantılar

Ana Sayfa
Profilim
Arşiv
e-posta

Kategoriler

Arkadaşlarım

katre
tuluat
caglarr
vedat1987
varolus09
ikizler
geceperisi
batumania
mikroorganizma
cagatayculha
alicoqwr
edessa
karacocuk
centilmenbay
arifce
Özkan Özdemir
dungeon dungeon
kamikaze
ahmetyazar
kerkukunsesi
reelstrateji
etkili45
yasinceylan
mangaduman
me00905359237833
siiryarismasi