10/3/2008 - tutku, özgurluk, huzur....

ruzgarda ucusur saclarım nefes alamam bır an belkı

tıtrer altımda bır guc tutunamam bır an belkı

ıcım tıtrer her vırajda savurur bir an belkı

sevısır ruzgar tenımle koparım bir an belkı

huzur dolar yuregım kayıp gıden asfaltı seyrederken toparlanamam bir an belkı

kalbım carpar heycandan konusamam bır an belkı

ıcıme dolar egzos kokusu daha cok ıster bedenım bır an belkı

dokunur elım gaza fazlasını ister bir an belki

bir anda ucusur derdım kederım bosalır yuregım bır an belkı

unuturum dunyayı acıları mutlu olurum bir an belkı

cıglıklarımla motor sesı karısır haykırırım askımı bir an belkı

durulur cılgın benlıgım sakınlesırım bır an belkı

ben olur cıkarım kendımı bulurum bır an belkı

anlatamam tutkumu huzurumu anlatamam sevıncımı heycanımı anlatamam özgurlugumu aşkımı anlatamam motorun dunyamdakı yerını...

iste böle bıse:D